Historien ende mirakelen

Hoewel er in Aarle-Rixtel geen middeleeuwse kerken meer aanwezig zijn, heeft deze gemeente ander zeldzaam religieus erfgoed. Het betreft immaterieel erfgoed in de vorm van een geschreven bron uit de 17e eeuw over wonderbaarlijke genezingen die bij de Aarlese kapel hebben plaatsgehad. Het boek ‘Historien ende Mirakelen’ is in de 16e en 17e eeuw bij de vele duizenden pelgrims, die het heiligdom van Maria te Aarle bezochten, bekend geweest. Het document is zelf de neerslag van de wonderbaarlijke dingen die de pelgrims hebben meegemaakt. Zoals hierboven geconstateerd was de locatie van de middeleeuwse kerk vroeger tijdens processies een halteplaats.

Deze volksverhalen sluiten naadloos aan bij de theorie van de contrastharmonie. De kapel is natuurlijk in de ‘binnenste cirkel’ te plaatsen, ofwel het Goede en het goddelijke. Mensen die hier komen werden dan ook spontaan genezen. Pelgrims uit alle delen van Brabant stroomden naar deze plaats in Aarle toe om troost en genezing te vinden. Aangezien er van de kerk en de kerktoren geen spoor meer over is, zou de plaats van de oude kerk, waar nog wel de kerkenpaden aanwezig zijn, gebruikt kunnen worden om immaterieel religieus erfgoed te tonen. De contrastharmonie zien we overigens ook uitgedrukt in toponiemen van velden in Aarle-Rixtel. De oude ontginningen dragen hier als naam Het Vagevuur en De Hel. Het betreft ontginningen van woeste gronden die tot het moment van ontginning nog tot de buitenste cirkel behoorden.

 

 

 

Bekijk de online routekaart.